Çekingen
Çocukluğumdan lise yıllarına kadar hep içine kapanık ve çekingen biri olmuşumdur. Lise son ve üniversite döneminde biraz daha kendimi aştım ve insanlar ağzımdan kerpetenle kelime almak durumunda kalmadılar.
Yapımın bu olması bana zaman zaman olumsuz bir etki yapsa da bazen de iÅŸime geldi. Yeni bir ortama girdiÄŸimde istemeden de olsa “cool” moduna giriyordum çünkü ilk iletiÅŸim konusunda sıkıntı çekerim hep. KonuÅŸmamamı da cool’luÄŸuma baÄŸlarlar haliyle.
Türk gencinin belki genel yapısıdır bu emin değilim. Ama kendimi az da olsa geliştirsem de bu konuda çok çekmiş biri olarak, ilk kez tanıştığınız insanlarla rahat rahat iletişime geçen insanlara hep imrenerek bakmışımdır 
aynı süreci izlediğimizi düşünüyorum yalnız ben pek cool olarak algılanmamışımdır o olmuştur:)
önceki yorumunu yanlışlıkla sildim ama ismini de düzelttim
yeni bir ortama girdiğimde pek kimseyle konuşmadığım için cool olduğumu zannediyorlar
halbuki çekingenim bilmiyorlar 
benim de yeni girdiÄŸim ortamlarda fazla konuÅŸmamamı “kendini beÄŸenmiÅŸ” olmama baÄŸlıyorlar, sevinsem mi üzülsem mi bilemiyorum
Halbuki daha tanıştığım anda yıllardır tanıyormuşum gibi yakın olabildiğim insanlar vardır, demek ki sorun bende değil 
asıl onlar “kendilerini beÄŸenmiÅŸ”
çekingenler kulübü mü kursak ne yapsak ? 
rahat rahat iletişime geçmeyi geçtim; ben de yeni tanıştığı biriyle anında enseye şaplak g.te parmak olan insanları anlayamıyorum, bi vıcık vıcıklık, laubalilik durumları. bende bi sorun var kesin
tuba, senin bahsettiÄŸin insanlar ayrıca hemen “kanka” oluverirler. onlar yüzünden “kanka” kelimesinin içi boÅŸalmıştır kısa sürede
Hemen samimi olmamak iyidir, önce biraz incelemek gerek insanları, hayatıda yer vermeye değecekse o zaman samimi olursun, değmeyecekse sallarsın
Boşuna çekingen davranmıyoruz
DediÄŸin gibi biraz uzaktan izleyip, zamanla gerekli deÄŸeri vermek gerekir 