“yarın nikah günümüzü almaya gidiyoruz yuppii :D”  evet, bugünkü ilham kaynağım bu msn iletisi oldu. önce tahmin edin: sizce bunu yazan insanın cinsiyeti ne? ehehe… tamam şaka yaptım. her ortalama ve üstü zeka sahibi insan gibi “dişicaaaaan” diye bağırdınız, biliyorum. en azından ben öyle yaptım. peki ne var bunda? anlatayım…

bu dişican arkadaşla tanışıklığımız uzun yıllara dayansa da kendisiyle muhabbetimiz 1,5 yıl öncesinde başladı diyebilirim. o zamanlar erkek arkadaşından hayal kırıklıklarıyla ayrılmış birisiydi. bu durumda olan her hatun gibi o da kendini depresyonda zannediyor, diplerde takıldığını düşünüyordu kendi meşrebince. klasik, hatun salaklaşması sendromuna yakalanmıştı anlayacağınız.

bilenler bilir (mesela patron iyi bilir bunu); öyle msn’de kimseyle muhabbet başlattığım görülmemiştir. genelde konuşmayı karşı tarafın başlatmasını beklerim. o dönemler -tıpkı şimdi olduğu gibi- geceleri yaşar, gündüzleri uyurdum. her daim diplerde, acıya müptela kişiliğimi bu dişican da fark etmiş olmalı ki bir anda, onu benim uzun gecelerime eşlik ederken buldum. eh kendi durumuna benden iyi ortak olmazdı allah için.  yaşadığı hayal kırıklıklarını anlatır, ben de ona moral verirdim. hatta şöyle dediğimi çok iyi hatırlıyorum: “bak şimdi üzülüyorsun ama bu günlerin hepsi geçecek. hatta seneye ben yine böyle uzun geceleri yaşarken, sen benim yanımda olmayacaksın.” gülerdi böyle dediğim zamanlar. sonradan benim güleceğimin farkında olmadan…

bir süre daha muhabbetimiz sürdükten sonra, bir gece ansızın bıçakla kesilir gibi kesildi. uzun bir süre göremedim hiç kendisini. yeniden gelmesiyle anlaşıldı her şey: “çok mutluyum allahım” yazıyordu yeni iletisinde. derken nişanlanacağını öğrendim iletisinden. sonrasında da evleneceğini… ve bugünkü iletisine kadar sardık zamanı. işte bu yazının başlangıç hikayesini oluşturduk bu sayede.

olay çok şey anlatsa da çenemi tutamayacağımı biliyorsunuzdur. hani kadınlarla ilgili düşüncelerimden dolayı kınıyorsunuz beni, hani ben genelleme yapıyormuşum, aslında bir sürü düzgün kadın varmış ya, bugün sizin tarafınızı tutmaya karar verdim. ama sadece bugün, fazlası bünyeme zararlı. evet, bugün sizin tabirinizle “düzgün” kadınlardan bahsedelim.  

hımm… öncelikle düzgünün tanımını öğrenmem lazım galiba. nedir bu düzgün kadın? yenilir mi, içilir mi yoksa sevişilir mi? ne yapar bu düzgün hatun? mesela üstteki gibi erkek arkadaşından ayrılınca depresyon yaşadığını zannetmez herhalde. sonra karşısına çıkıp evlenme teklifinde bulunan ilk adamla, “fırsat bu fırsat” deyip evlenmeye kalkışan bir avare gibi de davranmaz değil mi?

ne yapar o zaman? hadi anlatın bana. olmak isteyip de olamadığınız kişiyi anlatın. ama bana ilkokula yeni başlamış çocuklar gibi gelip, “sen sanki çok düzgünsün!” saçmalıklarıyla vaktimi çalmayın. ben “düzgün erkek” değilim!  düzgün olan, olduğunu iddia eden, olmaya çalıştığını söyleyen zavallılar sizlersiniz! hani neredesiniz? iş lafa gelince “en bi’ süper” olan ikiyüzlü kadınlar; nerdesiniz?