Sokağın başındaki evin bahçesinde abla kardeÅŸ…
Dünyadan çok uzaklarda, kendi hayal alemlerindeler…
Oynadıkları oyuna o kadar kaptırmışlar ki,
annelerinin onları çağırdığını çok sonra duyuyorlar.
Kardeşlerden küçük olanı dört tekerlekli bisikletine binip,
yavaş yavaş sürmeye başlıyor.
Ablası arkadan yetişip, kardeşinin omzuna elini atıp gülüşerek eve doğru yol alıyorlar.

~

İş güç derken şu sıkıntılı zamanlarda gözüme çarpan,
“hayatı kaçırmama”nın gerektiÄŸini anlatan bir enstantaneydi. PaylaÅŸayım istedim