bu tanrı deÄŸiÅŸik bi’ varlık yahu. kardeÅŸi olmayan, ailesinin şımarttığı küçük veletler gibi davranıyor bazen. hatta çoÄŸu zaman… herÅŸeye sahip olan ama daha fazlasını istemekten geri durmayan “küçük” kızlar gibi. kıskanıyorum vallahi.

bi’ an düşün ki tanrı olmuÅŸsun. insanlar, ÅŸeytanlar, melekler ve bir sürü ÅŸey yaratmışsın. daha doÄŸrusu herÅŸeyi sen yaratmışsın. ama tüm bunlar yetmemiÅŸ, seni tatmin etmemiÅŸ, yarattıklarını bir oyun odasına koymuÅŸsun. hepsi filmdeki rolünü oynuyor. kimisi oyunbazan, kimisi baÅŸrol, kimisi figüran… “biri bizi gözetliyor” için tanrı’nın icadı demiÅŸlerdi de gülmüştüm. halbuki tanrı çoktan kendi bbg’sini yaratmış. kötü oynayanları ateÅŸle tehdit ediyor, iyilere yalama ÅŸekeri vaadetmiÅŸ.

tanrı kesinlikle kötü bir çocuk. hani çocukken kimsenin sevmediÄŸi piç veletler olurdu ya, hani onları hiç oyunumuza almazdık ya, tanrı iÅŸte o çocuk. ve bu yüzden çok yalnız. bedelini yarattıklarına ödettiÄŸi bir yalnızlık yaşıyor. gücünü kullanmayı bilmeyen süper kahramanlar gibi… budur onu anti-kahraman yapan.

aslında anlayabiliyorum tanrı’yı. sınırsız güce sahipken bile sürekli insanların sana baÄŸlılığından şüphe duymayı, seni her unuttuklarında araya baÅŸka kiÅŸiler sokup tekrar seni hatırlamalarını saÄŸlamayı, her yerde senden bahsedilmesini istemeyi, hiç ihtiyacın olmadığı halde sana birÅŸeylerin kurban edilmesini beklemeyi, gücünü hatırlatmak için onları sürekli ateÅŸle tehdit etmeyi, sensiz onların bir hiç olduÄŸunu bilmelerini istemeyi… evet, bunları ben de yaptım bir dönem. çocukken… ama sonra büyüdüm.

sen de büyümelisin tanrı! biraz olgunluk sana da yakışır emin ol. belki büyümemekle kendin için doÄŸruyu yapıyorsun.çocukları şımarık da olsalar severler. yine de tapınırlar onlara. çünkü bir gün büyüyüp “adam” olacaklarını bilirler. oysa sen büyüsen de çocuk gibi davranacaksın. o zaman seni sevmezler deÄŸil mi? yaptığın bunca kötülüğe katlanmazlar artık deÄŸil mi?

ah zavallı insanlık! senin hiç büyümeyeceğini ne zaman anlayacaklar?